Varlığı beni tehdit etmeyen kadınları sevmeliydim
İnsan belli bir yaşa gelince anlıyor. Bir olayı hatırlamak, onu yaşamaktan daha heyecan verici olabilir. Sana söyleyecek bir şeyim kalmadı diyordu o ufacık gözlerini acıyla büzüştürüp. İnanmak istemiyordu duyduklarına, isyan ediyordu adeta. Seni sevmeyi çok istedim ama başaramadım derken, hayallerle dolu dünyasını yıktığımı anlayamamıştım. Yine de öfkeli değildi bakışları. S anki omuzlarına ağır bir yük binmişti ve o yükün altında eziliyordu adeta. Bana bunun 1 Nisan şakası olduğunu söyle dercesine bakıyordu gözlerimin içine. Ama bitmişti… Ne yapabilirdim ki? Elimi kendisine çekti ve avucunun içinde tuttuğu kutuyu elime sıkıştırdı. O hep bahsini ettiği kol düğmelerini almıştı… Bunu sana almıştım, her şeye rağmen kabul edersen sevinirim dedi. Dost ateşiyle şehit düşmek gibi bir şeydi bu. Yarası kanıyor ama o yarasının nerede olduğunu bilmiyordu. Bunu kabullenmem zor olacak, belki de hiç kabullenemeyeceğim ama pişmanlığın yansıyacak hayatının ge...