Bir entelektüelin düşünce zinası

İleride param olursa 10 dönüm bir tarla almayı düşünüyorum. Biraz fazla da olabilir sorun değil. Nemi yapacağım? Ceviz bahçesi yapacağım. Sulak bir yer olmalı ama. İçine bir de kulübe... Etrafını da çitle çevireceksin... Hayalim bu... Şehir hayatından sıkıldı mı, atlayıp gidilecek mesafede olmalı. Bir tek sıkıntıdan değil; yapılacak ilerde var elbet. Ağaçların arası sürülecek, toprak havalandırılacak. Ayda 2-3 sefer sulanması gerekiyor. Bütün bunları hesap etti mi, arabayla bir saatlik mesafede olmalı en fazla. İçine bir salıncak, bir hamak da yaptırmayı düşünüyorum. Ha bir de mangal elbette... Öyle ya, ara sıra şehir dışından veya yurt dışından eş dost gelir de orada ağırlarız. Hayırlısı... Tarlası, sondajı, tel örgüsü ıvırı zıvırı 100 bin liraya patlar. Bu parayı bulmaya gücümüz yetecek mi, bakıp göreceğiz. Bugüne de not düşelim istedik. 25 Kasım Cuma - 2016

Mutlu bir Aile varmış zamanın birinde. Mutlulukların göstergesi olarak bir fidan dikmek istemişler evlerinin önüne. Küçük bir fidan almışlar ve bu fidan herkesin ortak sevgisi ve ilgisiyle yıllar sonra koca bir ağaca dönüşmüş. O kadar büyümüş ki, dalları güneşe doğru uzanıyormuş. Gün gelmiş öyle görkemli, öyle güzel bir ağacın dallarının güneşi gölgemesini sorun etmiş aile. Ağacın dallarını budamaya baslamışlar. Onlar dallarını budadıkça, yeni dallar salıyormuş gökyüzüne. Bu böyle uzun yıllar daha gitmiş. Ağaç birgün hayata küsmüş. Budanan dallarınınyerine yeni dallar uzatamamış. Yaprakları solmuş. Tomurcuk açmaz olmuş. O güneşe doğru uzanan dalları yere doğru boyun büker olmuş. Ve yok olup gitmiş. Ey Talib, Arkasında duramayacağın sevdaya meyletme beni Sonra ben ne tomurcuk açarım, ne de yaprak Dallarım kırılır, belim bükülür. Az bir şey yaşama sevdam var, onu da kaybederim. Gel sen beni kendi halime bırak Oğuz Ağca / 13 Mayıs 2012